homeride 22 & 23 juni 2019
kinderfonds

Log in

Al 45.192 Euro gedoneerd!
Teams: 43
Homeriders: 288

Met één stap bij je kind...

Achterop hun wielershirts staan handen van zieke kinderen. Ze duwen Team Hart voor Vera symbolisch naar de finish. “Ook Vera’s handje staat ertussen. Dat sleept mij er straks doorheen.” Teamcaptain Robert is de vader van Vera, een prachtig meisje dat slechts vier maanden oud is geworden.

“Vera zit in ons hart. We rijden ter nagedachtenis aan haar”, zegt Robert. De HomeRide is van grote waarde voor hem. “Vera’s naam wordt genoemd. Zo blijft ze bestaan. Fietsen is ook rouwverwerking. We praten veel over Vera tijdens het trainen. Het zijn mooie ritten.”

Prachtig, dapper meisje
Vera wordt geboren in augustus 2015. Bij de 20 wekenecho horen Robert en zijn vrouw Janneke dat hun meisje het Syndroom van Down heeft. Na haar geboorte blijkt Vera heel erg ziek. Ze heeft een compleet AVSD, een ernstige hartafwijking. “Opereren was noodzakelijk. Dus was het op naar het Wilhelmina kinderziekenhuis”, vertelt Robert. Vera’s operatie wordt gepland en het gezin logeert in het Ronald McDonald Huis in Utrecht.

Het gaat niet zoals gehoopt. Vera wordt zieker en zieker. Een nierdialyse is nodig en het meisje krijgt een buikoperatie. “Toen vertelden de artsen dat zij haar hart niet konden opereren. Ze was uitbehandeld.” Een second opinion concludeert hetzelfde. “En dan moet je doen wat het beste is voor je kind. Hoezeer je het zelf ook anders wilt.” Tijdens de Kerst besluiten Janneke en Robert dat ze hun dochter mee naar huis willen nemen. “Op 30 december was het zover: Vera vertrok met de ambulance naar huis. Thuis werd ze afgekoppeld van de beademing. Na een half uur is Vera overleden.” 

Samen zijn
“Het Ronald McDonald Huis is een omgeving waar je niet wilt zijn”, zegt Robert. Maar het werd een dierbare plek. “Met één stap sta je bij je kind. Zonder dat je eerst van alles moet regelen. We konden Vera al onze tijd geven. Er voor haar zijn. Zus Lotte - toen 2 jaar - herinnert het ‘huis met de oranje stoelen’ nog goed. Dankzij het Huis maakte zij Vera heel bewust mee. “Zij was daar grote zus. In die twee maanden in het Huis waren we compleet, als gezin.”

Al 300 nachtzoenen
Voor hun tijd in het Utrechtse Huis is Robert ontzettend dankbaar. “Ik wil dit andere ouders ook geven. De afstand tussen ouders en hun zieke kind verkleinen.” Hij trommelt dierbare vrienden en familie op voor de HomeRide. “In december had Hart voor Vera als eerste team een startbewijs. We gaan als een malle. Ik stel ons sponsordoel steeds omhoog bij. We staan bijna op € 20.000. Het leeft bij iedereen om ons heen. Nichtjes van Vera verkochten koekjes. Mijn oud-collega haalde € 600 op met eigengemaakte gehaktballen.”

Op wilskracht
Met vier teamleden rijdt Robert de volle 500 kilometer. “We trainen drie, soms vier keer in de week. Afstanden tot 250 kilometer zijn trainbaar. ‘En daarna is het gewoon wilskracht’, zeggen we in het team. Vorige week reden we de finaletest, het IJsselmeer rond. Het gaf zo’n boost! Een week voor de HomeRide doen we de beentjes omhoog en daarna is het gáán.”