homeride 24 & 25 juni 2017
kinderfonds

Log in

Al 936.483 Euro gedoneerd!
Teams: 70
Homeriders: 1063

HomeRiders aan het woord

De een fietst mee om met collega's een teamprestatie neer te zetten. De ander staat aan de start omdat hij uit hele persoonlijke ervaring weet hoe belangrijk de Ronald McDonald Huizen zijn. En weer een ander doet mee omdat haar wielerhart sneller gaat kloppen van deze uitdaging.

Pagina:

Pagina's

Aantal per pagina:

Met één stap bij je kind...

Achterop hun wielershirts staan handen van zieke kinderen. Ze duwen Team Hart voor Vera symbolisch naar de finish. “Ook Vera’s handje staat ertussen. Dat sleept mij er straks doorheen.” Teamcaptain Robert is de vader van Vera, een prachtig meisje dat slechts vier maanden oud is geworden.

(door: Karlijne Brouwer)

Rijden voor Sophie (1 jaar)

Sophie Badal (1) straalt, rent, lacht, kirt, ontwapent, klautert en springt. Grote zus Lisa (3) geeft haar het ene na het andere zoentje op haar gezicht, maar ze is wel voorzichtig met het slangetje dat de sondevoeding naar Sophies neus brengt. Een half jaar bracht ze haar leventje inmiddels door in het ziekenhuis. Haar ouders, Soerish en Kirsten woonden al die tijd in het Ronald McDonald Huis Groningen, verloren in de tussentijd hun baan en rijden nu mee met HomeRide.

Samen over de finish

Als een van de eersten meldden ze zich aan voor HomeRide 2017: de Flex-Riders uit Oud-Beijerland. Lianne, moeder van Jelle en oud-gast van Huis Leiden, dacht vlak voor het fietsevenement van afgelopen jaar: ‘En nu gaan we het doen!’

Een enorm cadeau

300 kilometer. Dat is het doel dat Danielle zich stelt voor HomeRide. Ze fietst met team De Hoeve Hazen voor de Ronald McDonald Hoeve in Beetsterzwaag. Haar zoon Jonathan rijdt een deel aan haar zijde, zo ver als het gaat. “Het is een enorm cadeau dat dit kan”, zegt Danielle. Want bijna drie jaar geleden was Jonathan ook aan het fietsen. Hij werd aangereden en raakte in coma.

Hou vol meisje...

Plotseling staat je wereld op z'n kop. Dat overkwam Mariska (38). Haar dochter Britt hield een zwaar hersentrauma over aan een trap van een paard. De eerste dagen werd voor haar leven gevreesd. Nu zet ze haar beste beentje voor in het revalidatieproces.
In de Barneveldse krant vertelt ze haar verhaal. 

 

Een grote glimlach

HomeRider Geeske zag vorig jaar tegen twee dingen op: het fondsenwerven en de nachtetappe. “Nergens voor nodig achteraf, want mijn streefbedrag van 1.000 euro had ik in twee weken bij elkaar. En die nachtrit rijd je puur op adrenaline. Ik heb de hele tocht met een glimlach op mijn gezicht rondgefietst. Behalve bij de etappe Zwolle-Groningen, toen kwamen de tranen.”

Een roze donderwolk…

Net geboren, namen de artsen Sam resoluut mee. Ze vertrouwden het niet. Zijn borstkastje had een puntvorm. Sam kreunde en steunde bij het ademhalen. Sander liep met hen mee, Marieke bleef alleen achter in de operatie- en uitslaapkamer.

Dappere Noor

Leukemie. Het is een woord waar iedere ouder kippenvel van krijgt. Leukemie, dat krijgen andere kinderen. Niet jouw kind. Maar de 11-jarige Noor, een sportief en gezond ogend meisje, kreeg het wel.

Pagina:

Pagina's

Aantal per pagina: